Volleybalvereniging V.V.W.

Voor onze derde wedstrijd moesten we dit keer naar Purmerend, waar we tegen VIP B2 speelden. We hadden er vertrouwen in om te winnen, omdat we van VIP B1 3-1 gewonnen hadden; dit moest dus wel een eitje zijn. We waren er precies op tijd en we begonnen het gebruikelijke inspelen te doen. Maar de scheids kwam maar niet. Niemand in het publiek had zin om te scheiden, dus dat werd bellen. En eindelijk... na een halfuur wachten kwam hij. Na kort te hebben ingeslagen en geserveerd begonnen we dan aan de wedstrijd.

Afgelopen zaterdag moest worden aangetreden in de Opgang tegen Wham Wham. Voor deze gelegenheid waren Arjan en Marijn mee als versterking. Erik was weer terug van zijn enkelblessure en met de goede resultaten van afgelopen weken in het achterhoofd begonnen we vol goede moed aan de wedstrijd.

Ik had geen idee, hoewel ik zelf de laatste twee sets op de stoel had gezeten. Hoe had Dames 2 woensdag gespeeld?, vroegen Debbie en Frieda me, terwijl ik de slagroom in mijn eerste warme chocomel lepelde. Ik was aangenaam verrassend tegen ze aan gelopen aan de hoek van de bar. Elke zaterdagochtend na een Darsavond vul ik de uitslagen trouw in op zowel de competitiesite als die van ons, maar het houdt me allang niet meer zo bezig als tien, vijftien jaar geleden. Als we maar lekker gespeeld hebben, nietwaar?

Het jaar zit er alweer bijna op. Ik wil namens het bestuur iedereen bedanken, die zich dit jaar voor de vereniging heeft ingezet op wat voor manier dan ook. Volgens mij zijn dat heel veel mensen, die allemaal op hun eigen wijze hun steentje bijdragen aan onze vereniging. Van jeugdleden, die spontaan al meehelpen tijdens één van onze acties tot aan Henk, het oudste lid van de vereniging, maar nog steeds immer actief en een voorbeeld voor ons allen als het om vrijwilligerswerk gaat.