Vrijdag 12 november stond de eerste wedstrijd tgen Wham Wham op de agenda. Het tweede herenteam heeft een danige verjongingskuur ondergaan. We zijn inmiddels wel gewend om tegen ploegen te spelen waarvan de gemiddelde leeftijd de helft was van die van ons, maar tegen dit team leek er wel een factor 3 tussen te zitten! Zonder coach Hans (had weer eens een uitje, maar later meer daar over) was het devies: laat de jonkies maar de fouten maken en blijf zelf geconcentreerd spelen, dan win je gewoon de wedstrijd.
De eerste 2 sets lukte dat devies aardig, maar in de derde set stokte vooral bij ons de aanvalsmachine, waardoor de jongens van Wham Wham (net als de coach en de toeschouwers: lees het verslag van Rik) steeds fanatieker werden en we na een spannende eindstrijd verdiend de rekening gepresenteerd kregen. De vierde set verliep nog dramatischer. Pas aan het einde van de vierde set kwamen de vaste patronen weer terug, maar dat was te laat om de set nog om te buigen. We konden ons opmaken voor de eerste 5-setter van het seizoen. Op dat moment hadden we gelukkig weer alles op de rit staan en met de conditie zit het ook wel snor, waardoor we eenvoudig met 15-8 overwoonnen. Een mooi team om tegen te spelen waarin de nodige toekomst zit voor Wham Wham als ze bij elkaar blijven. Na afloop Rik nog even in de Dars getrakteerd met een hele grote versnapering in het kader van de Week van de Scheidsrechter.
Na de wedstrijd schoof Hans ook nog even aan. Dronken van geluk over alweer een overwinning kwam er op een gegeven moment weinig zinnigs meer uit. We besloten toen om de coach maar naar bed te sturen waar hij uiteraard geen gehoor aan gaf en in de Dars zelf ter plekke bijna in slaap viel.
Dinsdag 15 november stond Wham Wham oud op het programma. Voor mij een thuiswedstrijd. Met de oude garde hadden we aanzienlijk minder moeite. Elke set werd er al snel een voorsprong opgebouwd en die werd ook niet meer uit handen gegeven. Hierdoor konden we de Opgang al weer snel verlaten met een klinkende overwinning zonder tot het gaatje te hoeven gaan, want de volgende dag stond de inhaalwedstrijd tegen Wieringermeer al weer op het programma. We blijven zo lekker op kampioenskoers!
Pierre
