Deze 2e wedstrijd moesten we het zonder Minko en Erik doen. De tegenstander was ons onbekend, maar dat maakt het alleen maar interessanter. Het begin was niet echt geweldig, maar ondanks dat wisten we toch met een redelijk verschil te winnen. Zeemacht had een aanvaller die behoorlijk hoog kon springen en hard kon slaan. Hij wist keer op keer te scoren en wist zelfs Ed uit de wedstrijd te slaan. Dit heeft hij waarschijnlijk in zijn gehele carrière nog niet eerder meegemaakt. Tijdens de blokkering van Ed (naar zijn eigen zeggen te hoge blokkering) sloeg deze jongen door de armen van Ed maar helaas zat daarachter nog een gezicht. Ed kreeg de bal keihard op zijn oog, dat in de loop van de avond alle kleuren van de regenboog kreeg. Hij probeerde het nog wel (prima instelling !) maar toch ging figuurlijk en ook letterlijk een beetje het licht uit. Aan een vaag en wazig kijkende spelverdeler hebben wij als aanvallers ook niets, dus verliet hij het veld om met een handdoek op de bank zijn oog te verzorgen. Dit hield voor ons wel in dat we een ander systeem moesten spelen. Dit pakte in die 2e set niet goed uit en we verloren deze dan ook. De volgende sets waren ongeveer als de eerste set. Veel foute passes met als gevolg dat Sam heel veel moest lopen om er toch wat van te maken. Dit deed hij zeer goed, maar ik vind dat we toch een beetje rekening moeten houden met de nestor van ons team. De einduitslag 3-1 was wel verdiend en gezien de bezetting kunnen we tevreden zijn met de 4 punten.
We hopen dat Polisport volgende week het volgende slachtoffer zal zijn van onze ongekende dadendrang. (Je snapt er niets van dat mannen van onze leeftijd zich zo druk maken over een paar volleybalpuntjes). Als we naar Schagen afreizen met een complete bezetting, herstelde ziekenboeg, goede inzet, en vooral de shirtjes, zitten er vast wel een paar punten in.
