Deze keer moesten we het strijdperk betreden tegen een ploeg die het ons nog moeilijk kon maken om hoog op de ranglijst te eindigen. Bijna met de volledig fitte selektie van heren 2 begonnen we de wedstrijd met goede moed. Gertjan had een knieblessure en kon niet aanwezig zijn.
De eerste set begonnen we redelijk, maar we kwamen er al snel achter dat dit niet appeltje eitje zou worden. Harpoen had een moeilijke serve en goede aanval gecombineerd met een inzet om de ballen van de grond te houden en het leek gedurende deze set wel of we meer tegen onszelf stonden te spelen dan tegen Harpoen. De pass (toch al niet ons sterkste punt) liet het nu veelvoudig afweten. Om nog maar te zwijgen over de foute opslagen van ons. Ook aanvallend konden we geen potten breken.
We verloren deze eerste dan ook, zij het niet met ruime cijfers. De 2e en 3e gebeurde er net zo weinig van onze kant als de eerste set en ook deze verloren we. Dit hadden we dit seizoen nog niet eerder meegemaakt (misschien wel goed zo te ontdekken, dat we niet onoverwinnelijk zijn).
De laatste set liet onze tegenstander de teugels wat vieren. Blij al 4 punten te hebben. We wisten deze dan ook ruim te winnen, met iets beter spel.
Om met de woorden van een teamgenoot te spreken: we hebben nu niet 4 punten verloren maar er toch eentje bijgekregen. We hopen en verwachten de komende wedstrijden weer aan de goede kant van de score te blijven om zo de (kleine) voorsprong die we hebben toch te kunnen consolideren of uit te bouwen. Maandag weer aan de bak naar Den Helder en dus op naar de volgende (punten).
