De shirts draaien op 40 graden; hun taak zit er weer op voor vandaag. Op 8 oktober jl. speelden we onze tweede competitiedag. Onze vrouwen konden met moeite een team op de been brengen; blessures en verhuisperikelen waren hiervan de oorzaak. Gelukkig kon ook vandaag weer een beroep worden gedaan op Lindy.
De eerste wedstrijd werd geopend tegen Plan-Zuid; het was duidelijk dat ze nog warm moesten draaien. Dat was er vóór de wedstrijd niet van gekomen. Ondanks aanmoedigingen van de kant van Johan (de hele familie was dus bijna aanwezig) en ondergetekende lukte het de eerste set niet om ook maar enigszins in de buurt van hun tegenstander te komen: 25-10. De tweede set ging het team heel wat beter af; een mooi gelijk opgaand spel. Er moest zelfs een time out (van de tegenpartij) aan te pas komen om niet teveel op achterstand te komen. Een goede keus achteraf, want ook de tweede set wist Plan Zuid op haar naam te schrijven met een zeer respectabele eindstand van 20-25. Dat was genieten. Een derde set spelen is niet de meest favoriete klus voor de vrouwen en daar zijn ze ook vandaag heel consequent in geweest: 18-25. Geen setwinst, maar zeker geen slecht spel.
Konden de vrouwen met moeite een team op de been brengen, bij de heren was dat niet veel anders: Carien en Arie op vakantie en Henk mocht op verjaardag. Gelukkig konden we ook deze middag weer rekenen op de steun van Harry, Sjaak St. en Johan. Wham Wham was de tegenstander en dat dit niet zomaar een tegenstander is bleek wel uit het verloop van het spel. Met 3 sets verlies kom je niet heel hoog op de ladder te staan. Ondanks de versterking (onze invallers hebben best wat in huis) lukte het ons niet een puntje te vergaren: 18-25, 15-25 en 13-25.
In de tweede wedstrijd troffen de vrouwen Simokos 2 tegenover zich. Linda had inmiddels haar padje ingekort, zodat een beroep moest worden gedaan op de heren; ieder een set: Harry, Sjaak St. en Johan. We konden met zijn allen getuige zijn van een prachtige en spannende wedstrijd. Dat geldt zeker voor de eerste 2 sets. Wat een mooi samenspel en af en toe heel behoorlijke smashes; ze kregen er duidelijk zin én lol in. De eerste set eindigde in een nipte overwinning voor onze vrouwen: 26-24. De tweede set was sensationeel; er kwam al meer vuur in het spel. Alles leek te lukken. Op het einde werd het echter nog heel spannend; het leek erop dat ook deze set op de naam van VVW geschreven kon worden. Mede door een dubieuze beslissing van de ‘scheids’ die overigens goed floot, moesten ze de tweede set uiteindelijk toch uit handen geven met een stand van 24-26. De derde set liep ook deze wedstrijd niet lekker; lichte irritatie zorgde voor concentratieverlies. Veel verder dan 10-25 kwamen de vrouwen niet. Toch kunnen jullie trots zijn op jezelf! Wat jullie deze wedstrijd hebben laten zien belooft wat voor het verdere verloop van de competitie. Complimenten zijn dan ook op zijn plaats.
De heren bonden de laatste wedstrijd de strijd aan tegen Volley ’85. Altijd een leuke groep mensen om tegen te spelen; nooit een onvertogen woord en technisch van een goed niveau.
De heren zaten beter in hun spel dan in de eerste wedstrijd; dat gold zeker voor de tweede set. Desondanks ook deze middag geen setwinst: 16-25, 19-25 en 15-25. Wel lekker gespeeld en dat is niet onbelangrijk.
Aan het einde van de middag nog een compliment van Gerard (Laan) voor het vrouwenteam van VVW. Hij zag veel vooruitgang en was blij verrast met het mooie spel dat ze deze middag lieten zien. Dat zijn leuke dingen om te horen.
De wasmachine piept; de shirts kunnen aan de lijn. De 29e hebben we ze weer nodig, want dan spelen we de derde competitiedag; vóór je het weet zitten we straks al weer op de helft van het seizoen. Ik hoop velen van jullie woensdag weer te zien. Alvast een fijn weekend.
Groeten
Ben
