Terwijl Johan met schoenen op de vloer van de kleedkamer aan Armin en Carlo de scone const van het indraaien aanschouwelijk probeert te maken, ga ik vast naar de zaal om het formulier in te vullen. Nu Ko en Bjorn er even niet bij zijn, hebben we de jonge honden van het inmiddels beruchte heren 5 hard nodig.
Het formulier is nog niet aanwezig en als het dan toch eindelijk op tafel ligt, neemt de aanvoerder van Urbanus 2 ruim de tijd om het in te vullen; als ik dan eindelijk aan de beurt ben, word ik ook nog verzocht de wedstrijdcode in te vullen, want de 'wedstrijdleiding' van Urbanus heeft verder geen gegevens paraat en nog niets ingevuld. We hebben verrassend genoeg wel weer een echte teller/schrijver compleet met telbord op tafel, net echt.
We gooien ons vol goede moed in de strijd tegen de Hoogkarspeler rode horde (nou ja, ze zijn precies met z'n zessen), maar kunnen niet echt een sterke aanval in stelling brengen. De pass laat ook regelmatig te wensen over en de jonge honden moeten geregeld naar de juiste plek gedirigeerd worden. Ivo probeert verwoed de pass op de juiste plek te brengen, Carlo en Wim stijgen steeds iets hoger op het midden, Tim weet nog een aardige serie te serveren, Johan probeert het op verschillende posities en dat tweede balletje van mij over het net haalt ook geen moer uit. Werner en vriendin proberen ons nog te inspireren door van de tribune af te komen en op onze bank plaats te nemen, maar het mag niet echt baten. De inzet is er wel, want iedereen doet z'n best en blijft positief tot aan het eind.
De scheids presteert ook vast naar beste kunnen, maar als ze zelfs niet eens reageert, als het net een halve meter naar beneden wordt getrokken en de netpalen nog even doorzwabberen, geeft het wel te denken. We laten het maar gaan, want het heeft verder weinig invloed op het verloop van de wedstrijd. We weten elke set toch telkens weer in de dubbele cijfers te geraken en (bijna) even opgewekt als toen we de zaal inkwamen, begeven we ons weer naar de kleedkamer.
Het weerhoudt ons er ook niet van om nog even gezellig na te zitten, al krijg je in de Sluis noch ijs noch een schijfje citroen in je ijsthee. Als we opstappen, komt net VVW's Dames 3 binnen voor de laatste wedstrijd van de avond; ik hoop maar, dat zij minstens evenveel plezier en net iets meer succes zullen hebben. Woef.
