Regio Holland gebruikte andere wedstrijdformulieren dan Regio Mid-West, dus na de fusie moest er een keuze gemaakt worden. Holland had handige down te loaden formulieren met alle wedstrijdgegevens voorgedrukt, Mid-West ouderwetse doordrukformulieren, waarop meer moet worden ingevuld, bijgehouden en getekend met veel gepriegel op de vierkante millimeter. We hebben inmiddels ondervonden, waarop de keuze van de nieuwe Regio West gevallen is...
Ardea D4 had maar 3 speelsters en of de wedstrijd maar een week later gespeeld kon worden, had de aanvoerster een week van te voren gemaild. Nee dus. Hun D3 in dezelfde klasse moest niet spelen, dus daar konden ze toch wel van lenen. Woensdag kwam het bericht dat ze toch zouden komen. Mooi, geregeld weer.
's Avonds meldde Donita dat VVW's Dames 4 maar met z'n tweeën zou zijn en dat de wedstrijd dus maar afgezegd moest worden. Hm...
Heren 5 had nog maar 4 leden en heren 4 moet niet spelen, dus het is duidelijk wat er gebeuren moet. De (ex)jeugd van VVW treedt met twee oudere jongeren aan tegen de oude rotten van Madjoe 8. Er wordt een dappere poging ondernomen, maar met pass mid en zonder indraaien kunnen de Madjoemannen (en één vrouw) niet echt verrast worden. De jongen honden van VVW laten de moed echter niet zakken en blijven tot het eind toe vol enthousiasme voor elke bal gaan. De twee jakhalzen proberen de roedel enigszins op het goede spoor te zetten danwel in hun spoor te blijven. De makaken van Madjoe lijken meer last te hebben van bonobo Pé op de stoel.
VVW's nieuwe Dames 3 (met Debbie en Sandra, en Frieda als coach!) was in een titanenstrijd verwikkeld met Madjoe 6, maar op veld 1 kon heren 2 tegen Relay van start gaan. Een redelijk relaxte wedstrijd, waarin heren 2 nooit echt in moeilijkheden kwam.
De mannen uit Langedijk probeerden hardnekkig maar vergeefs een snelle middenaanval in stelling te brengen, steeds op dezelfde wijze; pas in de vierde set wisten zo krap aan de bal eindelijk over het net te brengen, dit tot hilariteit van Pierre.
Sam meende de arbitrage nog te kunnen beïnvloeden door met opgetrokken wenkbrauwen beide vlakke handen omhoog te steken, ook tevergeefs. Er was geen sprake van controversiële beslissingen.
Alleen heren 3 tegen Kwaboemsh is nog aan de gang en daar schijnt de spanning wat hoger op te lopen. Willeke heeft Donita afgelost als arbiter en verweert zich kranig op de stoel, het is weliswaar derde klasse, maar wel meteen een topwedstrijd. Heren 3 moet de laatste set uit handen geven, eigen schuld, puntje kwijt.
VVW's Dames en heren 1 speelden zaterdagmiddag tegen TeVoKo (die met de boot van Texel moesten komen), beide met een door het Regiokantoor aangewezen code 2 (of hoger) scheids. Die voor heren 1 was stipt op tijd, maar de andere had het helaas laten afweten. Ik stond al buiten de deur om heen te gaan als toeschouwer, toen Pierre mobiel belde. Nou, het was duidelijk wat er gebeuren moest (resistance is futile). Ik graaide nog maar gauw de witte sweater mee en zo'n twintig minuten later zat ik alweer op de stoel (in de Dars-zaal, ik zou toch zweren dat ik Olympia had ingehuurd).
VVW's Dames 1 begon negen vrouw sterk aan het eerste competitie-avontuur in de promotieklasse (ik trouwens ook als fluiter) met Gert als invalcoach. Daartegenover waren de Texelaren precies met z'n zessen zonder coach, maar het waren zeker geen makke schapen. De eerste set was kennelijk nog even wennen voor onze meiden, die jammer genoeg wel als lammetjes naar de slachtbank gingen. Gauw vergeten.
Hierna ging het gelukkig stukken beter, er werd de nodige tegenstand geboden en er was nu sprake van een echte wedstrijd. Aan beide kanten werd goed geserveerd en flink gemept; alleen wist TeVoKo er af en toe een schepje boven op te doen en kon VVW's promotieteam dan nog wel volgen, maar niet meer inhalen.
Enya mocht debuteren toen Anna net een draai te veel had gemaakt; wel een beetje in het diepe, maar dit spelverdelertje van twee turven hoog scoorde toch maar mooi met een killerblok op buiten. Die van Texel wist weer meerdere keren te scoren met een tweede balletje direct over het net. En zo kwam er - na toch behoorlijke tegenstand van onze meiden - een onvermijdelijk einde aan het eerste avontuur van VVW's Dames 1 in de promotieklasse.
Net als gisteren heel lekker gefloten evengoed; ongetwijfeld wat technisch dubieuze ballen door de vingers gezien, maar ook een Texeler voetfout afgefloten, altijd leuk. Naast ons heeft heren 1 alleen de laatste set moeten afstaan en zo eindigde de eerste speelronde van het eerste seizoen van de Regio West.
