Het is rustig weer, al blijkt het wel wat te miezeren. De Drecht is toch wat verder dan de Flint, maar het is in klein drie kwartier te doen, al is het toch bijna kwart voor negen als ik in de kleedkamer ben. De andere Zwaagdijkers zijn er al, de Wervershovers laten nog even op zich wachten. Er zijn ouderwets overdwars 3 velden opgebouwd in de zaal en heren 3 en 1 zijn nog druk bezig tegen hun Madjoe's zoveel.
Wij mogen dan toch het veld van heren 1 overnemen. Bjorn is weer terug van blessure leed en er doen ook drie jonge honden van heren 5 mee, Martijn, Carlo en Armin. Onze tegenstander is hierdoor gemiddeld zeker twee tot vier keer zo oud, maar staat evengoed dik bovenaan: Madjoe 7.
De inzet is er zonder meer, maar het resultaat is er niet naar. Kansloos, meer kan ik er niet van maken. Die witte lijnen nu zijn anders ook knap lastig. We vechten er wel voor in soms behoorlijk lange rally's, maar we kunnen het vaak niet afmaken en die gasten pakken alles. En zo gaan we strijdend ten onder. We zijn kennelijk ook nog een bal kwijt, kan er ook nog wel bij.
Toch wel lekker gebald (een tweede balletje over het net scoorde - altijd leuk voor een spelverdeler - nou ja, scoorde bijna dan, want ze wisten er net weer een handje onder te krijgen), al vinden de meesten van niet. (Weer met beide benen op de grond, verzucht Ivo mistroostig - kop op, Ivo, het kan alleen nog maar beter!)
We zitten nog even na met de overblijvers van heren 1; Marco, Leon, Marijn en Erik hebben kennelijk al voor een godsvermogen weg gezopen. Erik heeft SMS-bericht gehad van vader Ko’s vakantiebestemming: 'het bier is goed' en meer hoeft ie niet te weten. Carlo en Martijn checken door het raam naar de zaal de meiden van Simokos dames 6, Laura verschijnt vanuit de Sprong waar VVW's Dames 1 het er niet veel beter van afgebracht dan wij, en ik verdwijn in de nacht. Voor de wind, als het niet windstil was geweest.
