De wedstrijd van heren 2 stond wat ongelukkig nog om kwart over acht, dus die moest naar half acht, dat moest toch lukken. Het lukte echter niet, want The Serve kon niet zo vroeg. Dan moest ie naar negen uur en een ander naar half acht. Hoewel het verreweg het eenvoudigst zou zijn geweest om Heren 5 tegen 4 te verzetten, wilde Gert spelers van Heren 2 kunnen gebruiken en dus zat er niets anders op om te zien dat de wedstrijd van Heren 1 naar voren zou worden gehaald, hetgeen toch iets meer georganiseer met zich meebracht. Onder het mom dat dit scheidstechnisch de beste oplossing was, kon Odin bewogen worden om mee te werken, al moesten er wel “afspraken verzet worden” om het mogelijk te maken. Het was met de scheidsen echter een stuk lastiger, want in plaats van dat Heren 2 en 3 elkaar konden fluiten, zou ik nu een beroep op Heren 1 moeten doen om zowel bij Heren 2 als 3 op de bok te gaan. En toen moest de aangewezen scheids van Heren 1 ook nog eerder kunnen; gelukkig is 'Makkelijk' Piet Kofmans middle name, dus dat was zo gePiet, eh gepiept. Dinsdagavond was dan toch alles geregeld om ook de tiende Darsavond van het seizoen weer gladjes te laten verlopen.
Asonia had maar één thuiswedstrijd in de Klamp en had gevraagd of het ook in de Dars kon. Met Dames 2 tegen 3 en Heren 5 tegen 4 bleef er een veld vrij, dus dat was geen probleem. The more, the merrier. 's Avonds tevoren had Lex het echter weer afgeSMSt, want hij had geen compleet team. Datzelfde gold voor VVW's Heren 5, zo had Armin me een week eerder laten weten, dus deze derby was naar de volgende trainingsavond verplaatst en zodoende bleef er de gehele avond een veld leeg. Maar daarom niet getreurd, er stond genoeg te gebeuren op de andere drie velden. Odin had gewaarschuwd dat het krap zou worden, maar ze waren mooie op tijd. En Pé was er ook om heren 2 te fluiten; oeps, vergeten hem te vertellen dat de wedstrijden van heren 2 en 1 waren omgedraaid. Maar Pé wilde dan wel bij de jeugd B op de stoel, waardoor Cees, die daar eigenlijk voor was komen opdagen, weer een mazzeltje had. H2-coach Hans (kennelijk nooit door mij in de H2-mailgroep gezet) haalde zijn informatie ook alleen maar uit de Binding en was dus mooi op tijd. Ik had mezelf als reserve op de wedstrijd van VVW's Dames 1 gezet, want er was pas laat een scheids aangewezen en dan weet je maar nooit of hij echt komt. De scheids kwam gewoon opdagen, dus alles klopte en de wedstrijden konden beginnen.
Ik hoef niet te fluiten, dus ik kan er weer eens ouderwets voor gaan zitten. Odin staat tweede en VVW's Dames 1 ook, maar dan – anyway. Onze meiden gaan toch verrassend sterk van start en bieden behoorlijk tegenstand tegen een goed spelende Heemskerker horde. Er staat een energiek team in het veld, dat hard werkt en weigert zich zomaar gewonnen te geven. Af en toe worden er ellenlange rally's uitgevochten en moeten onze meiden tot het uiterste gaan. Lang niet alles gaat goed, de pass laat soms te wensen over, waardoor een aanvalster de set up moet geven en af en toe staat niet iedereen op de juiste plaats, maar er is zondermeer sprake van een echte wedstrijd. De buitenaanval van Marijke loopt lekker, maar de middenaanval wordt wat minder benut. Servicedruk van bijvoorbeeld Anna is er genoeg, Syl zit goed in het blok en Karin maakt tweemaal achter elkaar in één rally een succesvolle pancake. Laura en Enya, die in de derde set Karin en Anna vervangen, kunnen moeiteloos meedraaien. Dominique probeert het ook weer na een lange rugblessure, maar ze kan er toch nog niet op vol vermogen ingaan. Paula en Erma weten de gaten achterin regelmatig te vinden. Pas in de vierde set is er even een echte dip, als Odin een flinke serviceserie mag maken. Een time out pakt echter goed uit en onze meiden weten weer overeind te krabbelen en de achterstand weer wat kleiner te maken. De druk wordt zelfs weer zo ver opgevoerd, dat Odin zich genoodzaakt ziet een time out aan te vragen om weer even op adem te komen. VVW's Dames 1 speelde een dynamische wedstrijd, maar wel tegen de dikke nummer 2 van de competitie, en moest de punten helaas toch meegeven naar Heemskerk. Evengoed een mooie pot, meiden, het was weer genieten.
Op een Darsavond niet gespeeld en niet gefloten, dat kon natuurlijk niet, dat voelde tegennatuurlijke. Ik meende de partij van heren 3 tegen Antilopen van heren 1 over te nemen, maar Leon wilde van geen wijken weten; in het kader van de scheidsrechtercursus, had hij er zijn zinnen op gezet. Ook goed dan. Martijn maakte al aanstalten om heren 2 tegen The Serve te gaan opstarten en ik wenste hem er in gedachten veel plezier en succes mee. Ik had nu veel meer zin om de derby, die vanavond wel doorging, te gaan fluiten en Karin (hij was eigenlijk voor Dames 1) vond dat in het geheel niet bezwaarlijk.
First things first. Ik had het pas onlangs vernomen, hoewel het kennelijk al ergens een tijdje in de zogeheten social media vermeld stond, maar Debbie is inmiddels zichtbaar net zo zwanger als Ilona en felicitaties waren dus op zijn plaats. VVW’s Dames 2 speelt tegen VVW’s Dames 3, de derby kan nog heel interessant worden, want de vorige keer zat ik ook op de bok en was de ‘zustermoord’ onverbiddelijk geweest (en de arbitrage enigszins bedenkelijk bevonden). Dames 2 zint vast op wraak en revanche en Dames 3 kan zich voor het kampioenschap geen setverlies meer veroorloven. Dat belooft wat, de lucht is bezwangerd van hoopvolle verwachting, terwijl Pierre nog gauw even Willeke feliciteert (is ze jarig geweest?) voor we beginnen. In feite is de sfeer redelijk relaxed en maken de meiden (en de arbiter) er samen een leuke wedstrijd van. De eerste set verloopt volgens prognose, de meiden 2 proberen het wel en zijn ook lekker bezig, maar de meiden 3 laten zich niet gek maken en doen wat ze moeten doen. In de tweede set zijn de rollen verrassend genoeg omgedraaid; D2 neemt het initiatief en D3 kan ternauwernood volgen op een achterstand, die steeds een hardnekkige vier, vijf punten blijft beslaan. De pupillen van Nico zijn even in de zone; paassie van Lau of Ewie, set up van Enya of Monique, klap van Wies of Daph, of een tikkie van Suus of Rolinde: weer een puntje. De verdediging van Dames 3 blijft in gebreke tot aan het eind van de set, maar dan wordt er toch een wanhoopsoffensief ingezet, die maar net de redding brengt, waardoor het meer geluk dan macht toch nog net 23-25 wordt. Kantjeboord, meiden 3, too close for comfort! Knap gedaan, meiden 2, dat scheelde toch bar weinig! Daphne komt vragen of ik of schermen wil letten, heeft ze gisteren geleerd op de scheidsrechtercursus. Hm. Ik zie het aan beide kanten soms wel een beetje dicht staan, maar toch niet zo duidelijk dat ik ervoor zou willen affluiten. De derde set verloopt zo ongeveer volgens hetzelfde stramien, al blijft die achterstand nu achterwege. Het gaat gelijk op en hard tegen hard. Zelfs als Willeke samen met Debbie een smash van Wies vergeefs probeert te blokken en een beroep doet op mogelijke compassie vanwege de gelijke staat, waarin beide verkeren, is er geen genade. Ik fluit van verbazing wel bijna af, want Willeke’s opmerking houdt in, dat er in feite sprake was van een viermansblok! Dames 2 maakt het punt en de set wordt pas op het allerlaatste moment beslist en dan toch net weer in het voordeel van Dames 3. In de vierde set krijgt het kampioenschapsteam (? - ik moet er nog even een klein vraagtekentje achterzetten) van Willeke, Sandra, nog een Sandra, Paula, Miranda, Liza, Ilse, Ilona, Heidi, Debbie en coach-oma Frieda (Ik noem ze allemaal maar op, ook al was lang iedereen er niet, dan weet de Trouwe Lezer voor wie hij of zij straks op de laatste Darsavond massaal staat te juichen – ja toch?) weer wat adem De meiden van VVW’s Dames 2 lijken wat moe gestreden, maar geven het toch niet zomaar over. VVW’s Dames 3 is nu echter weer goed bij de les en eist ook de overwinning in deze set op; ze liggen nog goed op schema... Heel goed gedaan van beide teams, erg lekker gefloten. (Beter dan de vorige keer, want Miranda blijft gewoon op de bank zitten.) Als ik beneden ben eerst maar eens Willeke feliciteren en niet alleen met het resultaat van de wedstrijd.
De andere wedstrijden waren al afgelopen; heren 3 had flinke korten metten gemaakt met Antilopen en heren 2 slechts iets langere met The Serve. Er zijn dus echt twee kampioenen in de maak (zonde dat heren 2 de laatste Darsavond niet moet spelen), de verwachting is nou toch wel verwekt. De velden werden afgebroken en Hans maakte een puinbak van de kar alsof hij voor het eerst in de Dars was. Toen één en ander weer wat gefatsoeneerd was en alles was opgeborgen achter het blauwe scherm, kon ik gaan douchen. In de kantine werd het weer een ouderwets lange Darsavond met ijsthee en warme chocolademelk, met veel volk en reuring aan het begin en een stuk minder toen we na tweeën de schuifdeuren achter ons lieten dichtshwooshen. Niet gespeeld, maar wel genoten deze avond.
