Dames 4 had spelers tekort en moest gelijk met Dames 3 om kwart over acht spelen, dus of ik de wedstrijd verzetten kon. Dat blijkt dit seizoen echter een stuk lastiger en kost meteen geld (“een boete van de zoveelste categorie”, vermeldt het reglement van de Regio West onverbiddelijk). Verschuiven op de avond zelf zou handiger zijn, want zowel om zeven uur als kwart voor tien was er een veld beschikbaar.
Het was kort dag, dus eerst maar eens bellen en mailen met tegenstander Effect, dat heel uit Heiloo moest komen. Ondertussen mailde ik het mogelijke scheidsen-scenario rond dat hieruit zou voortvloeien. Het duurde toen nog enkele dagen voor het groen licht van Effect D2 kwam: ze zouden om zeven uur komen, hetgeen inhield dat heren 1 dan twee wedstrijden zou fluiten en Dames 1 naast zaaldienst ook een late wedstrijd zou moeten fluiten. Woensdag leek alles geregeld.
Ik zat nog net niet op de fiets toen Marco belde: iedereen was nog onderweg in den lande, dus zou er niemand op tijd in de Dars kunnen zijn, heel misschien Tim nog net. Juist. Nou, eerst maar eens fietsen, dan zou ik wel zien hoe het verder moest. Wacht, onderweg ging ik bij Jos langs om hem voor het blok te zetten, dan had ik er tenminste al één. Hij moest even flink dooreten, maar hij zou er zijn (pas later besefte ik, dat hij pas de derde wedstrijd zou mogen spelen, dus het was zo wel heel erg vroeg).
Bij de Dars banjerde er net een vrolijke troep jonge meiden over het parkeerterrein: Effect dames 2 was ruim op tijd en goed geluimd gearriveerd. VVW's Dames 1 en heren 5 waren al druk aan het velden opbouwen (beduidend meer D1 dan H5, maar zelfs als iedereen er zou zijn, was er tweemaal zoveel D1 als H5) en probeerde ik tevergeefs telefonisch nog een tweede scheids te regelen. Verrassend genoeg was Tim precies op tijd en konden alle wedstrijden beginnen.
Dames 3 en 4 zouden elkaar fluiten en later heren 2 en 3 ook, dus dat was geen probleem. De aangewezen scheids voor Dames 1 verscheen volgens schema in de zaal, maar die voor heren 1 was er helaas uit verdwenen, dus dan zou heren 4 die moeten fluiten, oftewel Johan of ik. Johan had eerder aangegeven beschikbaar te zijn om in geval van nood heren 1 te fluiten en deed nu zijn woord gestand. Hierdoor was ik vrij om de late Dames 2 wedstrijd van Dames 1 overnemen.
Iedereen blij, let's play ball.
Als de hele Dars gonst van de synergy en ik ook de eerste set up geef, weet ik weer waarvoor ik het doe. Naast ons is een gelegenheids Dames 4 al van start gegaan tegen Effect met Ilona op de stoel, tegenover ons speelt VVW's Dames 1 in tegen een redelijk strak uitziend sister Martinus (Wim loopt ook weer rond) en in de andere hoek speelt Ivo mee met heren 5 tegen de Wognum/Schorpioen combinatie. Jos zit zomaar op de stoel bij ons en heeft net gefloten voor de eerste opslag; we spelen op veld 1 tegen NIVO 2 en we moeten ze kunnen hebben.
Ko en ik als spelverdelers, de Schipperino's op midden en Tim en nieuwe rekruut Wim op buiten; de Schipperovna's tellen en Enya kijkt toe vanaf de tribune. We beginnen voorzichtig, maar lang niet slecht; enthousiast, maar toch wel slordig. We zijn inderdaad tegen elkaar opgewassen, maar we moeten de eerste set net uit handen geven.
In de tweede set zijn de rollen omgedraaid en weten we ze net van ons af te houden. De derde set alweer hetzelfde verhaal: als we goed spelen, scoren we meer, maar als we weer staan te klootviolen, lopen de Horinezen snel uit. Daar gaat de derde set. Ho, wacht! Te laat.
In de vierde set moet het beuren en het beurt ook. We zijn dan toch eindelijk warm gedraaid en we spelen NIVO naar huis; met meer dan tien punten verschil trekken we stand weer recht. NIVO blijft dus nog even voor de vijfde set. Als we zo door spelen, gaan we zomaar de eerste wedstrijd van het seizoen winnen (en dat kunnen weinigen bij ons zich heugen). De pass raakt echter weer zoek en voor we het weten hobbelen we weer achter de feiten aan.
Nou ja, toch lekker gespeeld en de contributie hebben we eruit, zeggen we dan, nietwaar?
Ik had heren 1 tegen The Serve achter Dames 1 gepland op veld 2, omdat deze wedstrijden een half uur later dan de andere op papier stonden, maar de vijfsetter van heren 4 was niet veel later voorbij dan de viersetter van VVW's Dames 1, dus koos heren 1 toch voor het 'eigen' veld 1 met Johan op de bok. Dames 3 was nog druk doende Alvoco D7 klop te geven (piep-piep-piep-piep-piep, groeoen!), Pé startte inmiddels heren 2 tegen Zeemacht op en ik wachtte samen met Dames 2 op hun tegenstander, want die wedstrijd stond om kwart voor tien gepland. Schorpioen D2 liet gelukkig niet al te lang op zich wachten. Een wedstrijd van kwart voor tien die om kwart voor tien begint, het kan in de Dars.
De eerste set was meteen spannend, beide teams gingen het gevecht aan en de strijd ging gelijk op. Daphne zette er halverwege de set zelfs de bril weer voor op. De ontknoping volgde pas in de laatste rally’s, een 26-24 overwinning voor onze meiden.
Het had kennelijk wel zijn tol aan energie en concentratie geëist, want hierna hield Schorpioen twee sets lang de overhand. In de vierde set werden dan eindelijk de kansen langzamerhand gekeerd. Spelverdelers Enya en Monique, Suzan en Daphne beide met hun linkerhand, Paulien, Ewie en Wies deden allemaal hun best en sleepten er toch nog een vijfsetter uit.
Beide teams hadden één wissel en één bijna uitwisselbare coach: Nico aan de VVW-kant en de Midwouder coach aan de andere hadden het zelfde kapsel, dezelfde kleding en dezelfde manier om met de handen over elkaar, dan wel met de vingers van de vlakke handen in de voorzakken van hun jeans te staan. Alsof er een spiegel achter de netpaal stond, gewoon een beetje griezelig (you have entered the Twilight Zone).
In de eerste set nog afgefloten voor een dikke voetfout bij een opslag van Schorpioen, maar gaandeweg de wedstrijd kwam het aan beide kanten voor dat de voet net op de lijn kwam tijdens de service en besloot ik het maar op zijn beloop te laten, totdat er een protest zou komen (hetgeen niet gebeurde). Hier en daar een netfout al dan niet voor gefloten. En die vijfde set? Onze meiden hadden hun contributie ten volle benut…
Cees zat nog bij heren 3 tegen Schorpioen op de bok, nog maar even afwachten dan. Voorlopig hadden ze alleen de eerste set binnen kunnen slepen en daar zou het ook bij blijven. Het was middernacht geweest toen het licht uit kon in de zaal.
