Heren 1, al jaren een vaste kern aan de top van de vereniging. Wellicht niet het boegbeeld van welleer, maar nog altijd de potentiële kampioen van de 1e klasse. Althans dat horen we van anderen. Wijzelf zijn al blij als we met z’n zessen aan de start verschijnen elke wedstrijd.
Afgelopen jaren zijn er heel wat wisselingen geweest in onze team formatie en na afgelopen jaar is de basis teruggebracht tot de beste 6. Hieronder een korte toelichting op onze kunde en ook vooral onkunde.
Ton:
Onze nieuwe aanwinst, transfervrij gespot op de nationale coach markt. Jarenlange spelerservaring en na een intensieve topcoach opleiding neergestreken aan de lijnen van Heren 1. Laatste volleybaldaden in het 2e heren van VVW, die hem vandaag de dag ook wel liefkozend “verrader” noemen. Of “overloper”.
Wij denken dat de heren van het tweede bedoelen dat hij ons de tactische volleybalkneepjes “verraadt” en “overloopt” van enthousiasme. Ton heeft zijn waarde al bewezen door zijn sterke coaching skills en heeft hiermee al menig puntje voor ons gewonnen.
Marco, onze nummer 2.
Marco is de “oude” vedette van ons team, een brok ervaring en voornamelijk onze springsmurf. Dat moet nu ook wel, aangezien zijn positie van spelverdeler gewijzigd is in onze nieuwe diagonaal.
Ondanks zijn gewichtige waarde (wat overigens een echte spelverdelers kwaal lijkt te zijn) nog steeds rap bij de bal, en altijd goed voor lepe balletjes over het net.
Martijn, onze nummer 3.
In ons midden is geen grotere sexshop goeroe dan hij. Met vrijgezellenfeestjes regelmatig daar te vinden of gewoon pratend over z’n vakgebied in de Dars kantine. Niet meer de jongste, niet meer de meest getalenteerde, maar wel verandert in een vaste, gewichtige waarde. Momenteel de dirigent van ons team en vervult deze functie met verve.
Leon, onze nummer 4.
Leon, op het veld ook wel “KaassoufLeon” genoemd. Onze nieuwe talent ook vanuit de kweekvijver heren 2. Naast het slaan van een balletje ook nog andere kwaliteiten. Zo is hij in zijn vrije tijd ook lijkensnijer en heeft hij het heel druk met zijn moppie. Niet tegelijkertijd natuurlijk.
Zijn spel begint nu eindelijk ergens op te “lijken”. Of dat zo blijft moet nog maar b”lijken” maar voor nu gaat deze BOS LOS.
Alex, onze nummer 5.
Onze enige, hoogbegeerde vrijgezel van het team. Soms wordt je gek van z’n geklets, dat gaat maar door, maar binnen de lijnen is ie gefocust en staat ie prima z’n mannetje. Als een dertigtonner diesel maakt ie menig aanvaller stuurloos en met een stevige vlam vlamt z’n pijp.
Jarno, onze nummer 7.
Jarno, de oudere broer van Alex. Samen in de pass vormen ze een dynamisch duo. Echter, door personele gebreken komt deze combi niet voor omdat zij beiden onze vaste middenaanvallers zijn.
Jarno is onze nieuwe aanvoerder en is legendarisch door z’n vaste spirituele leuzen. Enige voorbeelden: “Kom op…!”, “feessie bouwuh….!”, “Wat er ook gebeurd altijd blijven lachen…!” (hiervan beschuldigen wij hem van plagiaat, maar tot nu toe ontkent hij in alle toonaarden)… etc etc.
Jilke, onze nummer 10.
Jilke, laatste man in de rij. Onze afmaker (althans op papier) en vaste punten rammer van het team. Specialiteit: de bekbal en áls hij goed serveert, dan van grote waarde voor het team. Bij team uitjes is Jilke steevast aanwezig en heeft hij altijd de leus: “What happens on Texel, stays in Texel…!”.
Van belangrijkste export product sinds 2 seizoenen het belangrijkste import product geworden. Wanneer Jilke een “off-day at work” heeft gehad, heeft Leon meer leerstoffelijk overschot.
