De wedstrijdsecretaris had hem kunnen verzetten van dinsdag naar donderdag, zodat Johan en Bjorn ook mee konden spelen. We gaan dus op volle oorlogssterkte naar de Weyver, behalve dan dat Anco nog op A’dam Centraal op z’n trein staat te wachten. Mijn knielappen blijken ook niet mee, want ik doorwroet vergeefs mijn sporttas; ze moeten nog in de Dars liggen, is me in dertig jaar volleybal nog niet eerder gebeurd (wel een keer m’n schoenen in de Schalm laten staan).
Reflection 2 hebben we vorig seizoen niet gehad, komen ze van boven of beneden? Kennelijk van beneden, want we maken in de eerste set korte metten met de mannen uit Opmeer. Zal dit ‘m dan worden? Vanavond moet het kunnen.
In de tweede set zijn de rollen echter volledig omgedraaid, de pass is weer eens ver te zoeken voor de spelverdeler, als ie hem al vindt. In de derde zijn we er weer een beetje bij en krijgen we weer de overhand. We kunnen onszelf aan Reflection spiegelen, want zij lijden onder hetzelfde euvel als wij. Ik produceer een service-serie, die ik in dertig jaar volleybal nog niet eerder meegemaakt heb, zeker zo’n tien punten op rij en dat onderhands - hé hé, kun je nagaan.
We staan zo weer een set voor en nu moeten we het dus afmaken. Jammer, maar helaas. Het onvermogen een behoorlijke pass af te leveren, is in de vierde en de daaropvolgende vijfde set een bron van frustratie. Waarom lukt het nou niet? Waarom kunnen we het potentieel van dit team niet omzetten in tenminste bevredigende resultaten? Waarom worstelen we hier al seizoenen lang mee? Misschien moeten we niet alleen in de spiegel kijken, maar erdoorheen gaan en onder ogen zien, wat we daar zullen aantreffen.
Misschien volgende keer beter.
De set ups kunnen beter, vooral tegen het eind van de wedstrijd, maar ja, je moet oom iets hebben om mee te werken. Tweemaal een balletje achterover gegeven, maar er werden geen punten gescoord hieruit, ook tweemaal in het net geserveerd, ai-jai. En tweemaal met de laploze knieën op de harde vloer geknald om nog iets van een set up te kunnen afgeven; ze liggen nog net niet open, maar doen nu nog steeds zeer. Ik hoop, dat de lappen in de mand liggen bij de kleedkamers in de Dars.
Nou ja, er liggen dan toch weer twee punten in de tas, dat is tenminste nog iets.
