Al een behoorlijk tijdje niet in de Schalm gespeeld, maar nu mochten we toch weer eens naar Westwoud. We wisten net weer zes man bij elkaar te krijgen (Jos staat tevergeefs bij de Dars op de rest te wachten, maar hij is de enige die uit Wervershoof komt) en Westvolver 2 behoort (samen met Asonia en Madjoe 7) tot de kampioenschaps-top-drie, dus veel illusies maken we ons niet vanavond. De houten vloer ruikt en veert echter ouderwets lekker en we beginnen met een goed gemoed en hoog moreel aan de wedstrijd.
De eerste set gaat volledig volgens verwachting; met een gelaten tevredenheid prijzen we ons gelukkig met de behaalde 8 punten. Aan het begin van de tweede set wordt Westvolvers Hans Zweet (hij zit op de bank) weer eens nijdig om niks en vanaf dat moment is de wedstrijd pas echt begonnen. In de vierde versnelling vliegt de bal over en weer en worden de rally's op het scherp van de snede uitgevochten. We serveren echter net even te vaak uit en scheids Jan Bleeker fluit nogal scherp op techniek (voor onze klasse dan).
In de derde set gooien we er zelfs nog een schepje bovenop en nu gaat het echt hard tegen hard. We gaan nu echt voor een setoverwinning, hetgeen een sensatie zou zijn. We staan als nooit te voren te ballen en het kan tot ver in de set nog alle kanten op. Na een sterke serviceserie van Anco dwingen we de Wolven tot een time out op de stand 21-21.
En dan… opeens… is het zomaar over.
We maken deze set geen punt meer en ook in de afsluitende vierde set komen we er nauwelijks meer aan te pas. Ik probeer het nog met een tweede balletje kort over het net - te ruim, een set up achterover - te krap. We proberen het allemaal, maar we zijn weer uit de zone en krijgen geen vat meer op de wedstrijd. De laatste set is niet best. Enough said.
We verliezen dus met 4-0, maar we speelden zonder meer de beste partij van het seizoen (tot nu toe).
Anco spoedt zich naar de Sluis om heren 3 te gaan versterken en tegen Urbanus om de dubbele punten te gaan strijden. De rest blijft nog even zitten in de kantine met de vele emaille reclameborden en de grote foto van Melanie, want we houden toch een goed gevoel over aan deze wedstrijd. Alles heeft een moraal, beweert de Hertogin, dus wie weet tegen een mindere tegenstander…
