Het team is compleet! Met negen man treden we aan tegen Madjoe 8. Een latertje in de Dars en – Hé, dit komt me heel erg bekend voor. Ik moet snel nog even warmdraaien en inspelen, want de rest is al even bezig. Laura fluit voor opslaan, dus dat was weer dat.
We beginnen redelijk beroerd tegen de Madjoemannen, die dan onmiddellijk weten te profiteren. In de tweede set gaat het een stuk beter, we naderen zelfs de twintig punten, maar helaas ook niet meer dan dat, maar toch goed gedaan door ons. De derde set duikelen we weer de kelder van ons kunnen in om er in de vierde weer verrassend veerkrachtig weer uit te stuiteren. En zo jojoën we door de wedstrijd heen; het eindresultaat is echter steeds hetzelfde, we hebben niet de macht om het af te maken of we bakken er sowieso niets van. Wij spelen de helft van de tijd helemaal niet zo slecht, maar zij spelen gewoon beter. We hebben het allemaal al een keer meegemaakt. Ach ja, another one down the drain. De Soepschildpad pikt een traantje weg, maar de Griffioen vindt dat hij zich aanstelt.
We scoren achtereenvolgens zeven, negentien, tien en achttien punten. Hoe de hel kan dat nou? Mogelijke oorzaken: de eerste twee sets speelt VVW’s Dames 1 nog naast ons en af en toe een bal ons veld in, hetgeen ons afleidt; de laatste twee sets spelen we eenzaam en alleen in een hol en onheilspellend klinkende zaal, hetgeen drukt op het gemoed; Laura fluit vier sets lang gelijkmoedig en blijmoedig, maar geeft regelmatig enthousiast net het tegenovergestelde teken aan (niet dat we ons er iets van aantrekken, we weten in negenennegentig procent van de gevallen zo wel welke kant de bal op moet, dus aan Lau ligt ‘t niet); Roos komt ons één set lang aanmoedigen (nou ja, ze zat tenminste op de bank, misschien kwam ze alleen voor Laura), hetgeen de burger moed geeft, één set lang; we wisselen elke set een half team en ik zit de tweede en de vierde op de bank – nee, dat kan er toch niets mee te maken hebben (hoewel het forum toch een mening begint te vormen, maar er zaten nog twee atleten naast me).
Nou ja, toch wel lekker gevolleybald, twee sets dan.
