Uitslag: 1-3
Setstanden: 25-21/19-25/19-25/15-25
Opnieuw een overwinning.
Na een aarzelende eerste set ( misschien teveel ontzag voor de tegenstandster) kwamen de dames in de tweede set goed los. De servicedruk werd opgevoerd en het wedstrijdtempo ging omhoog.
Hierdoor kwamen de dames van Simokos handen en voeten tekort om onze aanval te pareren.
Met name vanaf 9 werd veelvuldig gescoord door Sylvia, al lieten ook de andere dames zich niet onbetuigd. Af en toe nog wel een verdwaalde bal rechtdoor maar een kniesoor, die ............
De opdracht om veelvuldig gebruik te maken van de ruimte in de midden werd goed opgevolgd. De lage verdediging van Simokos was dan ook regelmatig te laat.
Het spelbeeld in de laatste drie sets was vrijwel identiek. Met veel vaart en druk een voorsprong nemen en die niet meer afstaan. Niet onder de indruk raken als Simokos af en toe nog gevaarlijk terug kwam, maaar gewoon blijven ballen.
Jammer van de eerste set, maar vooraf teken je ervoor.


Goed gedaan, meiden van VVW (en de mazzel van de Egel)
Mijn eigen wedstrijd was nogal op tijd afgelopen, dus ik kon mooi de hele wedstrijd meemaken - ‘elk nadeel heeft se voordeel’ zullen we maar zeggen. VVW’s Dames 1 begonnen wat stroef, stond wat statisch in het veld, hetgeen Simokos de mogelijkheid gaf om te profiteren in de eerste set. Hierna waren de meiden warm en kwamen ze goed op stoom. De aanval haperde af en toe nog een beetje, maar dit werd meer dan goed gemaakt door het nodige servicegeweld.
Syl stond inderdaad weer lekker te meppen op het midden, maar ook Do deelde daar een paar rake klappen uit, moet ze meer doen. Mamma Erma scoorde zoals gebruikelijk met over het blok geplaatste balletjes en Sharon was weer fanatiek genoeg op buiten. Marijke blijft altijd vrolijk in het veld en Eline heeft haar draai wel gevonden als spelverdeelster (en ze kan behoorlijk behoorlijk serveren voor zo’n klein meisje). Karin is geen enkele turf hoger, maar deed niet voor haar onder en verraste met haar linkerhand.
Paula bleef nog geblesseerd op de bank zitten, maar supporterde haar team met vuur. Coach Wim kon niet blijven zitten en liep langs de lijn instructies het veld in te slingeren met woord en gebaar (en stond daarbij regelmatig in beeld).
Jammer dat de scheids haar aandacht meer had bij het constant herschikken van heur haar dan bij netfouten en touché’s. (Ik heb het idee, dat ik in de Dars in zo’n geval veel meer commentaar van de speelsters en coach krijg dan deze scheids, maar dat kan aan het perspectief liggen van op de bank zitten in plaats van op de stoel.)
Onze meiden lieten zich hierdoor echter niet (of nauwelijks) gek maken en bleven goed bij de les. Simokos had weinig meer te vertellen na het schoonheidsfoutje van de eerste set. Goed gespeeld, meiden! Mooie wedstrijd en dik verdiend gewonnen, ik heb weer genoten.
Nog even nazitten was ook gezellie. Paula nog bedankt voor de lift met m’n fiets bengelend uit de kattebak. Ze heeft dat eenzame egeltje op de Hertog Albrechtstraat vast niet geraakt. En ik hoop maar dat iemand anders de flessen heeft meegenomen uit de Flint (de wel erg meisjes-rose pot-portemonnee werd ook bijna vergeten), want ze stonden er niet meer toen we nog even terug zijn gegaan om te kijken (het egeltje was ook weg - de mazzelaar, soms zit 't mee).