Er waren twee wedstrijden gepland op zaterdag. Ik had de competitieleiding al eerder laten weten, dat we helemaal geen zaal hebben op zaterdag. VVW’s Dames 3 had geen bezwaar om op zaterdagavond te spelen en even leek het erop, dat er toch kon worden ingehuurd. Dit ketste later toch weer af vanwege zaalvoetbal en moest er een oplossing gevonden worden.
Het was voor het kampioenschap in de derde klasse een essentiële wedstrijd, dus later spelen was geen optie, het moest in de week ervoor. In eerste instantie de maandag geprobeerd, maar dat bleek voor Dames 3 qua energiereserves een minder geschikte avond. Toen maar op de woensdag, net als Dames 2 en heren 5-4; de wedstrijd was min of meer vastgesteld en de scheids geregeld, maar de Boemel had te kampen met blessures en tentamens en kon onmogelijk die avond.
Verder kijken met nog een kleine week te gaan. Eerst informeerde ik bij de Dars wat er nog allemaal mogelijk was en er bleven zowaar nog twee mogelijkheden over: laat op de zaterdagmiddag of vroeg op de vrijdagavond. Dat laatste leek nu de beste optie, dus eerst maar aan De Boemel voorgelegd - klonk goed, maar ze konden dinsdag pas uitsluitsel geven - en daarna Dames 3 gemaild - zou moeten kunnen lukken, al moesten er wel een paar afspraken verzet worden.
Dinsdagavond kwam dan toch het verlossende woord en kon ik in Olympia definitief een veld afhuren. De scheids was nu het minste probleem. (Ik had achteraf ook nog kunnen proberen om heren 4 tegen Westvolver 3 te laten spelen, want er bleken (net lang genoeg voor een volleybalwedstrijd) twee velden vrij in Olympia, maar ik had absoluut geen zin meer om daar nog achteraan te gaan.)
Nog nooit eerder een veld opgebouwd in de Olympiazaal; hoe gaat het licht aan en hoe the hell krijg ik die overhead-deur naar het materiaalhok open? De netpalen zijn lichter dan in de Dars en ook met een afwijkend spanmechanisme, dat na gewenning misschien iets handiger is, maar waar ik momenteel niet echt veel vrolijker van word.
Het is - ook niet wat ik gewend ben van de Dars - warm en benauwd in Olympia en het zweet staat al flink op mijn rug als het veld met hulp van Willeke eindelijk opgebouwd is; stoel en telbord moeten nog uit de Dars komen, da’s nog een end lopen. Toch een mooie zaal om in te spelen, vind ik als ik op de stoel zit en de boel overzie, met dat rechte dak erboven.
Beide teams zijn in geelzwart tenue en inmiddels ingespeeld, dus we kunnen beginnen. De Boemel Dames 4 staat op de derde plek en VVW’s Dames 3 op de eerste en deze wedstrijd zal essentieel zijn voor het kampioenschap, één setverlies kan volgende week het verschil maken. Het is wel een beetje gemeen tien tegen zes, had Ilona gemaild; tien?, dat betekende of dat iemand een tweeling… of… Het blijkt dat Heidi ook bij de club hoort, elke keer als ik een wedstrijdtje van D3 fluit, komt er eentje bij lijkt wel.
Onze meiden beginnen niet echt lekker en lopen gelijk tegen een ongemakkelijke achterstand aan. De Boemelaars zijn redelijk onbevangen aan het volleyballen en houden servicedruk op de ketel. Een time out op 13-17 breekt de ban dan toch een beetje. Onze meiden vechten zich weer terug en brengen die van Tuitjehorn in het nauw; twee time outs van de tegenstander vlak achter elkaar kunnen niet meer voorkomen, dat VVW’s Dames 1 de eerste set binnenhaalt. Dat was toch wel behoorlijk spannend, meiden!
Het gaat nu een stuk beter, maar ze krijgen niets cadeau. Toch hebben onze meiden nu het initiatief; ze serveren goed, de verdediging klopt en de aanval scoort. Spelverdeelsters Paula en Heidi en later Liza moeten soms wel wat capriolen uithalen om de pass om te zetten in een verwerkbare set up, maar meestal kunnen de aanvalsters er wat mee. Willeke slaat ‘m aan de buitenkant rechtdoor en Ilse meer diagonaal, Ilona en Sandra en later Debbie zitten er goed bij op het midden. Het blok wordt ook goed neergezet kan lang niet altijd door De Boemel gepasseerd worden. Zo pakken onze meiden met alert - en vooral plezier in - volleybal de tweede en derde set.
De arbitrage gaat over het algemeen ook wel lekker. Ilona appelleert voor een opstellingsfout na een Tuitjenhorner time out, maar ik heb het niet opgemerkt en dan is het al te laat; ze krijgt vervolgens prompt een Boemel-opslag recht tussen de ogen, waar ze maar net haar handen ter bescherming tussen krijgt. De Boemel-coach meent een voetfout te constateren, als Paula opslaat, maar ik zie het niet hoor, gebaar ik (al heeft hij wel degelijk gelijk). Ook willen ze een 'twee keer' als Heidi een balletje doortikt over het net, maar bij haar eerste poging graait ze onder de bal door om hem pas te raken als hij terugspringt van de netband; niets aan de hand dus.
De wedstrijd lijkt voorspoedig te gaan, maar in de vierde set beginnen onze meiden toch wat meer fouten te maken: balletje in het net, pass de verkeerde kant op, opslag net uit. De Boemelaars weten te profiteren en lopen net als in de eerste set een aantal punten uit. Die lange blonde van Ilona's opstellingsfout kan flink uithalen, als ze de bal goed krijgt aangespeeld op het midden, en haar service gaat ook steeds beter.
Onze meiden blijven doorvechten tot het eind, maar het mag niet zo zijn; de laatste set wordt uit handen gegeven en daarmee een heel duur competitiepunt. Een bittere pil? Valt reuze mee, want de meiden van VVW's Dames 3 blijven er redelijk laconiek onder, que sera, sera. En zo is het ook, volgende week kan er nog van alles gebeuren. En anders zullen we wel zien.
De zaalvoetballers hebben hun gezicht ook al laten zien en we zijn precies op tijd klaar, want het is bijna negen uur. Al met al mooi gegaan dus.
Het was geen echte Darsavond, maar we bleven nog wel even nazitten. Het was kennelijk de gewoonte bij Dames 3, dat iemand een blok chocolade meenam, die dan op tafel gegooid werd alsof de leeuwen gevoerd werden, waarna een feeding frenzy volgde en er binnen luttele minuten alleen nog wat snippers zilverpapier naar beneden dwarrelden. (Ikzelf had geen schijn van kans op een stukje.)
Monique, Laura en Daphne van VVW's Dames 2 waren teruggekeerd van spelen in de Flint en vroegen of de wedstrijd van volgende week verzet kon worden, omdat ze te weinig speelsters zouden hebben. Dat zou dan de mogelijke kampioenswedstrijd van Madjoe 6 zijn, ook geen schijn van kans van Daph, ze zouden me al zien aankomen op het Regiokantoor. Ze konden echter heel Dames 3 lenen en zo misschien een setje afsnoepen van Madjoe en zo toch nog Dames 3 kampioen maken! De meiden 3 vonden dat ook wel een goed idee.
Even nazitten in de Dars duurt altijd even en zo was het zomaar middernacht voor de laatsten nog eentje dan al dan niet met de jas aan gedaan hadden.
