“Ik heb ‘m aangeraakt,” verontschuldigde de jeugdspeelster van VCJ zich ietwat bedeesd, toen hij al bijna aan hun kant had gefloten voor de volgende opslag en dus draaide hij zijn beslissing toch maar terug.
Er zat iets vrolijks en huppelends in de lucht toen hij aan de vooravond van de zomertijd bij de Dars arriveerde. Het voorjaar was daar en dat manifesteerde zich in Simokos C-jeugd, dat veruit als eerste in de zaal was en al een volledig warmloop- en inspeelritueel kon afdraaien, afgesloten met een yell. Het veld hing verrassend genoeg op meisjes jeugd B-hoogte (dat we dit seizoen dus niet gebruikten) en hij moest het dus een stukje naar omlaag bijstellen. Erma, die het merkwaardig vond dat ze alweer aan de beurt was om te fluiten, wilde weleens weten hoeveel keer VVW’s Dames 1 nog een wedstrijd zou moeten leiden. Dit zou toevallig de laatste keer zijn, want over twee weken was de laatste Darsavond en dan had hij Dames 1 ontheven van arbitrale verplichtingen in verband met een optimale voorbereiding op een mogelijke kampioenswedstrijd. Mazzel voor Paula, die als volgende op de lijst stond, maar net te laat voor Erma. Hop op de bok.
Het duo Eva&Paulien kon de dans nu ook niet meer ontspringen en had namens Dames 2 de reguliere jeugd A-meiden tegen VCJ in de maag gespitst gekregen. Moest kunnen. De eerste twee wedstrijden waren begonnen en de deelnemers van de volgende twee druppelden binnen. De aangewezen scheids van heren 1 tegen VCJ wilde de nethoogte nog even controleren en een ietsje bijstellen, dit onder het kritische oog van Henk, die het hoogstwaarschijnlijk niet nodig vond. Marco kon mooi even meehelpen met het wegsjouwen van de handbaldoelen, die altijd in de zaal bleven staan. Daarna konden ook deze wedstrijden van start, want Erwin was al een fluit komen vragen om namens heren 2 de A-jeugd jongens tegen WSOV onder zijn hoede te nemen.
Alle velden waren bezet en hij kon eens rustig om zich heen kijken. De jongens A hadden het moeilijk op veld 2, de meiden hadden de overhand op veld 3. Eva en Paulien wisselden elkaar af op de bok en Heidi kon - van achter gezien - als een exacte kopie van haar vader het veld in lopen na een foutservice. Henry deed op veld 4 z’n best de jongens van jeugd C te laten opboksen tegen de al goed op elkaar ingespeelde meisjes van Simokos en heren 1 was op veld 1 nogal slecht van start gegaan tegen VCJ.
Hé, nu zat Rosalie te fluiten bij de A-meiden, waarom was dat nou weer? Zij kon beter gaan inspelen met haar team op het inmiddels vrije veld 4 (of anders kon Dames 2 daar gaan spelen, maar dat kwam kennelijk niet bij deze op). Toen hij poolshoogte kwam nemen, zat hij voor hij het wist zelf op de stoel en ging Roos inderdaad inspelen. Wat was de stand? Wie was aan opslag? Welke set was dit?
Het bleek niet de laatste, want nadat het team van Wies de winnende klap had gegeven, begaven ze zich niet naar het net om de handen te schudden, maar wisselden van speelhelft. Nog een set dus. Zonder plankje met wedstrijdformulier voelde hij zich enigszins onthand daar bovenop de stoel. Hij zag kennelijk een touché-bal over het hoofd, maar zelfs nadat hij tegen de protesten van coach Dominique in het punt aan VCJ had toegekend, bekende één van hun speelsters schuld en rolde de bal terug.
Het bleek 3-0 voor VVW te staan, maar deze vierde set kreeg de ploeg uit Julianadorp eindelijk wat grip op de wedstrijd en wist de set nog redelijk overtuigend te winnen. Nu pas hoorde hij dat Paulien zich door de Julianadorper coach van de stoel had laten sturen en Roos noodgedwongen even het roer had overgenomen. Helemaal fout natuurlijk, je laat je als scheids niet wegsturen door een coach! Dan stuur je juist onmiddellijk de coach weg, rood en geel en opgelazerd jij! De scheidsrechter is altijd de baas. Nou ja, het was gebeurd en nu moest hij hoognodig de wedstrijd gaan opstarten, die hij al zou gaan fluiten.
VVW’s Dames 2 nam het op tegen de halve eeuw ervaring van Madjoe 8 en ze hadden helaas een off-day. Het wilde niet lukken met de pass, niet met de aanval en de service ging ook niet echt lekker. Drie sets lang geen deuk in een pakje boter. Het was erg stil in het veld, maar de vrouwen van VVW lieten zich er toch niet uitslaan. In de vierde set grepen de radertjes wel in elkaar, de pass kwam weer aan en er kon worden aangevallen. Meteen was er sprake van een echte wedstrijd en zat de spanning er goed in. Alle time outs werden benut en punt voor zwaar bevochten punt sloop het einde van de wedstrijd dichterbij. Set points aan beide zijden werden behaald maar niet benut, totdat het thuisteam triomfantelijk wist door te drukken en de eer wist te redden met een 28-26 setoverwinning.
VVW’s Dames 1 tegen WhamWham 2 was inmiddels in volle gang met Jarno op de bok en heren 2 maakt voor de verandering eens korte metten met een tegenstander (te weten rode lantaarndrager Polisport). Een Darsavond zonder afzegging zou zeer uitzonderlijk zijn geweest en deze avond had Wognum, de tegenstander van heren 3 geen team op de been kunnen brengen. Gelukkig was Pé er wel om de wedstrijd van de Regio A-meiden (die al net zulke korte metten hadden gemaakt) tegen VCH te leiden.
De enige late wedstrijd was dus die van heren 4 tegen Madjoe 8. Onder leiding van een blijmoedige Laura werd de wedstrijd zonder problemen afgehandeld. Tegen middernacht was de zaal weer ruim en nadat hij het materiaal in de juiste hoek had geparkeerd (links achter de blauwe schermen, mensen) en de chaos op de wedstrijdleidingstafel had geordend en opgeborgen, kon hij als laatste de kleedkamer opzoeken om de tiende Darsavond van het seizoen van zich af te spoelen.
