The first game of season is altijd weer even kijken hoe het gaat; de trainingen zijn nog maar net begonnen, dus de vorm is nog een verrassing en hoe zullen de nieuwelingen het doen (van de ouwe garde maken we ons al jaren geen illusies meer).
Die oude houten vloer van de Schalm is het strijdtoneel voor de eerste wedstrijd van het seizoen. Omdat VVW’s Dames 1 te brulluft is bij Martijn en Suus werden wij verzocht om vroeg te komen, zodat we niet eens naar de receptie konden. Door de laatste perikelen om deze wedstrijdwijziging was het moeilijk te weigeren.
De strijd ging gelijk op, of liever: we wisten ons, na te zijn verrast door een service-serie, weer langszij te vechten en bereikten zo zij aan zij het eind van de set. Nieuwelingen Matthew en Jeroen doken als Ivo in zijn jonge jaren door het veld, dus ze waren fanatiek genoeg, met het indraaien moest er nog wel gestuurd worden. Johan, net terug van een langdurige blessure, en Wim draaiden behoorlijk op het midden; spelverdelers ik&co. eh.. Ko moesten zich weleens achter een minder zuiver pass aan haasten, maar wisten de bal toch wel redelijk te brengen. Het ging al met al helemaal niet slecht. Het ging in feite gewoon goed, de meeste tijd althans.
Toch wisten de Wolven tweemaal achter elkaar net de set weg te snoepen met 23-25, hoewel dat toch tweemaal net zo goed de andere kant op had kunnen gaan. Ook de derde set let leek even dezelfde kant op te gaan, maar op set point tegen wisten we de stand toch weer gelijk te trekken tot 24-24. Het gevecht werd nog even in volle hevigheid doorgezet, totdat we dan toch eindelijk de doorbraak wisten te forceren en met 28-26 de set pakten.
Westvolver 3 had geen scheids gekregen, hoewel na hun Westvolver 1 zou aantreden, dus keus genoeg zou je zeggen. Nu zat steeds de Westwoudse wissel te fluiten en niet altijd even scherp. De thuisploeg had hier echter meer last van dan wij, dus dat was verder hun probleem. We hadden inmiddels ongekend veel publiek door de binnenkomst van VVW’s heren 2 en Westvolver 1 en dus probeerden we nog even ons beste beentje voor te zetten om niet te zeggen armpje in de lucht te steken.
De bodemgesteldheid van Zuid-oost Groningen leent zich uitstekend voor de bouw van bieten en bloemkool en als dit je maar matig interesseert, kies dan zelf een onderwerp, maar over de vierde set hebben we het niet. Toch goed gespeeld voor een eerste wedstrijd.
We zagen nog hoe heren 2 de eerste set met gemak wist te winnen (en niet meer hoe het daarna kennelijk volledig de mist in ging). In de kantine werden we vergast op Live muziek van een akoestische Elvis tribute band; de leadzangeres heette Els en deed denken aan the King in zijn nadagen, want ze was hoog zwanger. Goeie muziek, mooie afsluiting van onze eerste volleybalavond.
