Na een bestuurscrisis werd Marc - die nog twee jaar te leven had - voorzitter en werd ik uitgenodigd in het bestuur te treden als wedstrijdsecretaris.
Het was veertien jaar geleden en we hadden nog het Speelcentrum Enkhuizen en verder hoefde je niet te kijken, want ijzeren dames Hennie en Jos hielden de touwtjes strak in handen. Om de twee maanden kreeg je een met matrix of daisywheel geprint programma, waaraan niet kon worden getornd (tenzij je van Madjoe was - oeh, schuurt daar nog wat oud zeer?). Het hoefde alleen nog doorgegeven te worden aan de teams.
Een set ging tot de vijftien punten en je kon alleen scoren als je aan opslag was.
De bond huurde de zalen en Bram deelde alle scheidsen in; als scheids floot je zowel uit en thuis voor of na je eigen wedstrijd en soms was je zelfs tweede scheids bij een eerste of promotieklasse wedstrijd.
Those were the days, things have changed since then…
