Reageer op reactie
Verschrompelende eierstokken? Nee, nee, toch maar niet, het kan ook te gek! Toen ik tegen drieën van het Zijdwerk Zwaagdijk indraaide, schoof m’n fiets onder me weg en kon ik met een capriool nog net overeind blijven (ten koste van een pijnlijke eier- eh… enkel); het was al glad.
Als ik 's nachts na een Darsavond naar huis fiets, probeer ik in mijn hoofd meestal al een begin voor het verslag te formuleren en soms moet ik een eerste ingeving weer verwerpen: het was de slechtste wedstrijd ooit, vond Ivo, maar hij volleybalt dan ook nog lang niet zo lang als ik. Wat mij betrof was het bij lange na niet de slechtste geweest. The things I’ve seen…
Voor ons had ik heren 5 tegen Simokos 4 gefloten en die hadden hetzelfde gedaan als wij een week eerder en dus lang niet slecht gespeeld. Drie sets lang zaten ze er steeds dichtbij om in de vierde uiteindelijk hun vasthoudendheid beloond te zien met een sterk bevochten setoverwinning. Bij ons ongeveer hetzelfde verhaal, behalve dan dat wij drie sets lang vast leken te staan en geen behoorlijke pass konden brengen en er nauwelijks een aanval uitkwam; pas halverwege de derde set kwam er een beetje beweging in.
Trainer Pé probeerde de ban te breken en slaagde daar in de vierde set eindelijk in, we begonnen dan toch te volleyballen. Het werd zelfs een echte (wed)strijd en alle time outs werden aan beide kanten benut. We kwamen sterk terug en dreigden de set zelfs te winnen, maar het mocht toch niet zo wezen: 24-26.
Naast ons speelde VVW's Dames 1 tegen Compaen D4 met Marco op de bok voor zijn Proeve van Bekwaamheid. Moest ik dus beoordelen, zag er wel 'voldoende' uit (al vonden Sha en Ka dat ik hem had moeten laten zakken (“zóó slecht”)). Daarvoor had Laura VVW's Dames 2 tegen MOVE D2 gefloten en had ik om dezelfde reden bij heren 5 op de stoel tijdens de setwissels achterom gekeken hoe zij het deed. We krijgen steeds meer arbiters NeVoBo bij VVW.
Lau stond nu goed te spelen, service, smash en pass gingen prima en dat gold voor de rest ook. De nieuwe Xandra was kennelijk naadloos geïntegreerd in het team en draaide moeiteloos mee. De vierde set werd overtuigend binnengehaald en daarmee een klinkende 4-0 overwinning. Goed zo, meiden!
Het was de laatste wedstrijd van de avond en weldra had ik weer m'n zen-moment, heel alleen in een lege, stille zaal. Mijn laatste seizoen als wedstrijdsecretaris was over de helft...
In de kantine was het echt Darsavond, volle bak. Zonder erg wordt het dan opeens laat en zijn de meesten al verdwenen. En ver na middernacht komen er dan bij een overgebleven groepje diehards dingen ter tafel (na de stukjes frikadel on the house), die later niet meer herhaald dienen te worden.
De eerste Darsavond van 2012 was al met al niet slecht verlopen.
